داستانک

گاو

Mon, 1 Dec 2008 02:23:07 GMT

مش حسین آقا، رفته بود از ده بالا چند تا کاغذ و قلم گرفته بود. گیر داده بود که ننه اقدس بهش حساب یاد بده، بهونشم این بود که خودش بره و شیر گاوها رو بفروشه. می گفت: اگر خودم بفروشم، دیگه نمی خواد به دلال ها پول اضافی بدم. نیمه های شب وقتی از خواب پا شدم، دیدم مش حسین آقا داره زیر لب یه چیزی زمزمه می کنه و می نویسه : صد و پنجاه لیتر، صد و پنجاه و یک لیتر، صد و پنجاه و دو لیترو ...

امروز به جای صدای خروس با داد و بیداد ننه اقدس از خواب پا شدم. گویا مش حسین آقا داشت کاغذای دیشبُ به خورد گاوها می داد؛ می خواست شیرشون زیاد شه

شروع

Sat, 29 Nov 2008 10:57:46 GMT

سلام

از اینکه من رو هم دعوت کردید تشکر می کنم .

نمایشگاه الکامپ و عاشقی

اولین نظر که دیدمش عاشقش شدم . همیشه می گفتم عشق با نگاه اول بی معنی اما حالا خودم گرفتار شده بود .

با ۳ تا از دوستان رفتیم نمایشگاه الکامپ خیلی شلوغ بود یکی دو تا سالن رو گشتیم اومدیم سالن ۳۸ گشتیم و گشتیم تا رسیدیم به غرفه سونی همون جا بود که دیدمش قلبم شروع کرد به تالاپو تولوپ پاهام سست شد نمی خواستم دیگه از اونجا برم اما چاره ای نبود چهار پنج دفعه به بهانه های مختلف اومدم پیشش بسوزه پدر عاشقی هر بار که میدیدمش می خندید منم بیشتر عاشقش می شدم خیلی خوشگل بود اما حیف حیف که.......................................
.
.
.
.
.
.
. خانم مسئول اون غرفه انقدر از خصوصیاتش گفت که من بیشتتر بیشتتر عاشقش شدم وقتی حرف می زد من نمیتونستم ازش چشم بردارم اما بازم حیف و صد حیف که من پول نداشتم بخرمش عجب لپ تاپی بود مبارکه صاحابش حالا من باید همش حسرت بخورم بسوزه پدر بی پولی و عاشقی.

هنوز خدا هست .

Fri, 28 Nov 2008 22:27:38 GMT

مادر مریض شده بود . دارو نبود . مُرد . بابا رفته بود دنبال شیر خشک . نبود . برگشت. ترسیده بود پسرش بمیرد .

*
دخترش گریه نمی کرد . چشم باز نمی کرد و سینه های پرشیر راویه را نمی مکید .راویه گریه می کرد .گریه می کرد و پژمرده می شد .باید خو می کرد به تنهایی . هفته ای می شد از مردش خبر نبود .

*
بابا پسرش را داد راویه .تا شیر دهد .شاید فردا راویه و بابای پسر بروند مصر .آن جا غذا هست .امید هست .شاید این بچه زنده بماند . شاید روزی برگشتند غزه .

÷÷÷÷÷÷÷÷÷

پ.ن:۱.دعوت از همه ی داستانک نویسان برای دفاع از غزه

۲.اسباب کشی وردپرسی متیل

خاله سوسکه

Wed, 26 Nov 2008 12:49:29 GMT

خاله سوسکه : ببینم ٬ من اگه زنت بشم و یه وقت دعوامون شد ٬ منو با چی میزنی ؟

آقا موشه : زدن دیگه قدیمی شد عزیزم ٬ با تویوتا کمری زیرت میکنم

خاله سوسکه : ایش ش ش ش ٬ من میرم زنه قصاب میشم ٬ حداقل بنز داره

-------------------------------------------------------------

هپلی

غریق

Mon, 24 Nov 2008 19:01:00 GMT

یک دست دیده میشد .. ملتمس برای بودن

موج می امد و او را در خود میخواست...

موج می کشید و زندگی می کشید

صاحب ِ دست در کشاکشی سخت ،‌

در اب بلعیده شد

یک مادر برای زندگی ماند ،‌

با دسته ای گل ‌، برای دریا ...

کتاب داستانک در نمایشگاه الکامپ

Sun, 23 Nov 2008 11:22:51 GMT

گزیده ای از داستانک های این وبلاگ در قالب یک کتاب با عنوان داستانک‌ها منتشر شده و در غرفه بلاگ‌اسکای عرضه می‌شود. از دوستان داستانک‌نویس و همچنین دوستان داستانک‌ننویس دعوت می‌کنیم از این غرفه دیدن کنند و کتاب خودشان را به رسم یادبود دریافت کنند.

زمان شنبه ۲ آذر ۱۳۸۷ تا سه‌شنبه ۵ آذر ۱۳۸۷ از ساعت ۱۰صبح تا ۵ عصر

مکان نمایشگاه بین المللی تهران سالن ۳۵ غرفه ۶ (۶/۳۷)

دخترانه ها

Mon, 17 Nov 2008 23:00:05 GMT

بچه دومش هم دختر بود .یکی برگشت و گفت :
- اشکال ندارد .دختر هم خوب است .
گفت : هم خوب نه .خیلی خوب است .

۲
باز هم دختر زایید.اسمش را گذاشتند "ماه بس".

۳
باز هم دختر .همه گریه می کردندجز بابا که می خندید و شکر می کرد.

مصیبت

Wed, 12 Nov 2008 06:19:35 GMT

صندلی کنار دختر جوان خالی بود و او آمد درست همان جا نشست. هیچ وقت چنین موقعیتی برایش پیش نیامده بود؛ ضربان قلبش تند شده بود و احساس می کرد بدنش خیس عرق شده. مظلومانه نگاهش را پایین انداخته بود و جرأت نداشت به دختر جوان نگاه کند. لحظات به سختی می گذشت و او هر لحظه اضطرابش بیش تر می شد. می خواست با دختر جوان سر صحبت را باز کند اما ترجیح داد ساکت باشد. در بلاتکلیفی عجیبی به سر می برد؛ نه می توانست با دختر جوان حرف بزند و نه حتی به او نگاه کند. با خود گفت: عجب مصیبتیه این مراسم عقد!

www.mobini.blogfa.com

آیا حرفه‌ای هستیم؟

Mon, 10 Nov 2008 20:33:51 GMT

والله از شما داستانک‌خوانان و داستانک‌نویسان عزیز چه پنهان، مدتی است که داستانکمان نیامده. می‌خواهیم از این فراغت استفاده کنیم و کمی درباره‌ی داستانک صحبت کنیم. ضمن اینکه از اول هم یکی از هدف‌های وبلاگ داستانک، همین بود.

«نرگس» به بهانه‌ای که تقریبا همه می‌دانیم نوشته بود:

توی سینما، وقتی یه کارگردان بزرگ مثل اسکورسیزی سال‌ها جایزه اسکار نمی‌گیره، واکنش خیلی باکلاسی . . .

http://dokkan.blogsky.com

از خودش نشون می‌ده. سینما رو مثال می‌زنم چون عمومی تره و بیشترمون باهاش آشناییم. وقتی داورها و منتقدها تا پای جایزه می‌برنش و بهش جایزه نمی‌دن، نشنیدیم که گفته باشه: «داور ها و یا منتقد ها شعورشون نمی‌رسه. یا مگه خودشون بلدن یه فیلم مثل من بسازن؟» ببینید؛ دارم راجع به اسکورسیزی صحبت می‌کنم‌ها. یه کارگردان واقعی رو مثال می‌زنم.
در مورد کارهای ما هم به هر حال هر کسی میاد یه نظر می‌ده. به نظر من همون قدر که نباید از تعریف و تمجیدهای بی مورد ذوق زده بشیم، از اظهار نظرهای بی مورد هم نباید از کوره در بریم. . . . . این همه حرف زدم که بگم یه وقتی هست که ما داریم راجع به بنز (مارتین اسکورسیزی) صحبت تخصصی می کنیم، می گیم: «اگر انحنای بدنه در قسمت فوقانی‌اش به اندازه نیم درجه، اصلاح شود سرعتش فلان قدر در ثانیه تغییر می کند. و این در صنعت اتومبیل یک اتفاق عظیم است.»
حالا، یه وقت دیگه داریم راجع به گاری (نرگس محمدی) صحبت می کنیم می گیم: این چیزی که نوشتی به علت این که فلان فاکتور ها رو نداره، داستانک نیست . . . . چهار خط نوشتیم از سر دلخوشی، یه چیزی هم بهمون گفتن. بابا ما جوونیم. حالا حالا ها از این حرفا بهمون میگن. تازه صدتا ازاین بدتر. . . .

حالا من می خواهم با محور قرار دادن این نظر، کمی درباره ی «داستانک‌نویس حرفه‌ای بودن» صحبت کنم. امروزه رایج شده که بسیاری از آدم ها پسوند حرفه‌ای را به دنبال اسم خودشان می‌چسبانند. سوال من در اینجا از نرگس که البته از سر تواضع و مزاح خودش را به نسبت حرفه‌ای‌ها «گاری!» می‌نامد، این است که اصلن داستانک‌نویس حرفه‌ای وجود دارد؟ اصلن داستانک نوشتن واقعن کاری حرفه‌ای است یا تفننی یا ذوقی یا تکلیفی یا . . .؟
سوال دیگر این است آیا اگر کسی بخواهد راجع به ترافیک قضاوت کند یا مثلن رانندگی کس دیگری را نقد کند، حتما باید خودش راننده‌ی حرفه‌ای باشد؟

سوال دیگرم این است که آیا همانطور که ما ممکن است آشپز حرفه‌ای داشته باشیم، آیا غذاخور حرفه‌ای هم می‌توانیم داشته باشیم؟

بیایید موارد کاربرد کلمه‌ی حرفه‌ای را در زبان فارسی بررسی کنیم:

گاهی اوقات کلمه‌ی حرفه‌ای برای کسی به کار می‌رود که شغلش مورد بحث باشد. مثلن وقتی می‌گوییم فوتبالیست حرفه‌ای، منظورمان کسی است که برای بازی کردن در استادیوم و حضور در تمرینات باشگاه پول می‌گیرد و خرج زندگی‌اش را از این راه در می‌آورد.
گاهی اوقات کلمه‌ی حرفه‌ای را برای کسی که در کاری مهارتی بسیار بیشتر از دیگران دارد به کار می‌بریم، مثلن می‌گوییم فلانی راننده‌ی حرفه‌ای است (و منظورمان لزومن این نیست که شوفر تاکسی است)
گاهی اوقات کلمه‌ی حرفه‌ای و آماتور، اصلن متضاد هم نیستند. مثلن «منجم آماتور» و «منجم حرفه‌ای» دو کار نسبتا متفاوت را انجام می‌دهند و حوزه کاری شان از هم متفاوت است. در اینجا حرفه ای بودن به معنی پیشرفته‌تر بودن نیست.

دوستان دیگری گفته‌اند که:

«ای بابا ما که در اینجا نویسنده حرفه‌ای نداریم»
«البته من در اینجا منتقد حرفه‌ای نمی‌بینم»
«من در اینجا حتی نویسنده حرفه‌ای نمی‌بینم»

نظر من این است که خیلی از رفتارهای ما انسان‌ها، رفتارهای حرفه‌ای نیست و نمی‌تواند هم حرفه‌ای بشود. عنایت بفرمایید: تأکید من این است که خیلی از کارها نمی‌تواند هم حرفه‌ای شود، داستانک نوشتن هم جزء همان‌هاست.

http://dokkan.blogsky.com

مه

Mon, 10 Nov 2008 12:50:23 GMT

داشتم تو خیابون تنهایی راه میرفتم

هوا یهو مه آلود شد و ترسیدم دیگه قدم بردارم

واسه همین نشستم رو زمین تا مه بر طرف بشه

وقتی مه از بین رفت دیدم بغل دستم یه خانم نشسته

پرسیدم : شما ؟!!

گفت : من همسرتم دیگه ٬ یادت رفت ؟

لحظه

Mon, 10 Nov 2008 03:32:29 GMT

روی نیمکتی در پارک نشسته بودم و به درخت و ریزش برگ های پاییزی اش، خش خش خورد شدنشان در زیر پای پیاده ها وتمام کلیشه های پاپیزی خیره بودم. از جلوی کلیشه هایم رد شد و کنارم نشست. به من خیره شد در حالی که هنوز من روبرویم را می نگریستم. ناگهان دستانم را گرفت و در میان دستانش قرار داد. برگشتم و نگاهش کردم، حال او بود که به روبرویش خیره بود...

نذر و برف

Sat, 8 Nov 2008 07:52:59 GMT

ترسیده بود .صدای سرفه ی خشک پسرش می آمد.همه ی چراغ ها خاموش بود.خواب دیده بود حیاط خانه شان پر است لیوان های رویی یخ و مردمی که می آیند و می روند و برف می بارید و همه جا سپید بود.گازشان قطع بود ولی عرق کرده بود.نفس نفس می زد و باز صدای سرفه ی خشک پسر دو ساله اش را می شنید.نگاه کرد به پسرکش .اشک آمد توی چشمانش.
*
می خواست چیزی نذر کند برای پسرش.ولی تردید داشت.به زنش گفت.زن تردیدی نداشت.قانعش کرد.دو هزار تومان نذر کرد برای پسرکش.
*
برف می آمد.گازشان قطع بود.مرد خوشحال بود.نذرش را ادا کرده بود. صدای سرفه خشک پسرش نمی آمد.چراغ ها خاموش بود. خوابیدند با شکم گرسنه.
-----------------
پ.ن:خانه داستانک فرندفید

Wed, 5 Nov 2008 07:50:58 GMT

ناجی

کبوتری که بالش زخمی شده ، بر بالای تیرک تلگراف

می نشیند . این خبربه سرعت به تمام نقاط دنیا مخابره

می شود . چند شاهین برای نجات اوداوطلب می شوند !

۱۱ آبان

Sat, 1 Nov 2008 04:53:36 GMT

تولد یک سالگی داستانک دات بلاگ اسکای مبارک!

همه به جز من !

Wed, 29 Oct 2008 17:54:29 GMT

نویسنده ی بزرگ ،

در نوشته اش ا ز مردم خواست تا به استعداد ها و توانمندی های افراد توجه کنند و

با رعایت ضوابط ،‌یکدیگر را یاری دهند و برای رسیدن به هدف هایشان ،‌ یکدیگر را لگد مال نکنند

‌تا هر کس بر حسب توانایی هایش به شهرت و محبوبیت و موفقیت برسد‌ ...

مغرورانه نوشته اش را یکبار دیگر خواند ،یک نوشته ی عالی و تاثیر گذار ...

تلفن را برداشت و چندین تماس ...

دوست های خوب چندین ساله ، کارهای چاپ خارج از نوبت مطالبش را در پرتیراژ ترین روزنامه ی شهر ، برعهده گرفتند !!!